Schronisko pod Łabskim Szczytem – jedno z najstarszych w Karkonoszach

Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem” stoi w Karkonoszach, na północnym stoku, na wysokości 1168 m n.p.m. Jego początki sięgają wojny trzydziestoletniej, trwającej od 1618 do 1648 roku, kiedy w tym miejscu funkcjonowała buda pasterska lub leśniczówka. Dzisiejszy obiekt znajduje się poniżej głównego grzbietu, w okolicy Łabskiego Kotła, przy szlakach prowadzących ze Szklarskiej Poręby, Jagniątkowa, Michałowic i rejonu Śnieżnych Kotłów. Od stacji przekaźnikowej stojącej na wysokości 1490 m dzieli go ponad 300 m różnicy wysokości. Schronisko należy do PTTK i dysponuje 39 miejscami noclegowymi w pokojach od jedno- do sześcioosobowych.

Położenie i kto je prowadzi

Schronisko znajduje się w Karkonoszach, na północnym stoku, w okolicy Łabskiego Kotła. Budynek stoi na wysokości 1168 m n.p.m., wyraźnie poniżej głównego grzbietu ciągnącego się między Szrenicą a Wielkim Szyszakiem. Na grzbiecie leżą Łabski Szczyt i Śnieżne Kotły, natomiast do schroniska trzeba zejść z jego przebiegu. Takie położenie rozdziela ruch prowadzony Drogą Przyjaźni Polsko-Czeskiej od szlaków schodzących w stronę budynku.

Obiekt jest schroniskiem PTTK i pozostaje prowadzony przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Nie stoi przy samej Drodze Przyjaźni Polsko-Czeskiej, której czerwone znaki prowadzą przez Szrenicę, Halę Szrenicką, Śnieżne Kotły i Łabski Szczyt. Trasa ta ma 27,7 km i biegnie głównym grzbietem, podczas gdy budynek znajduje się znacznie niżej. Do schroniska dochodzą szlaki w pięciu kolorach, dlatego służy ono jako węzeł tras oraz baza dla osób kierujących się ku Łabskiemu Szczytowi i Śnieżnym Kotłom.

Historia w datach

Początki obiektu przypadają na okres wojny trzydziestoletniej, trwającej od 1618 do 1648 roku. Powstała wtedy jedna z pierwszych karkonoskich bud pasterskich, określana również jako leśniczówka, w której mogli zatrzymywać się wędrowcy. W czasie epidemii buda strzegła Czeskiej Ścieżki. To pochodzenie stawia schronisko wśród najstarszych obiektów tego rodzaju w Karkonoszach.

Najstarszy znany rysunek budynku pochodzi z 1780 roku. Przedstawia prostą, drewnianą budowlę o konstrukcji zrębowej, ze stromym, naczółkowym dachem krytym gontem. Obiekt nosił nazwy Eliasch Baude i Jesaiasch Baude, wywodzące się od imienia właściciela, Jesaiasza Siegela. Później używano nazwy Schlesische Baude, a po 1787 roku Alte Schlesische Baude.

Do 1848 roku obiekt pozostawał w rękach rodziny Hallmannów. W 1888 roku przeszedł do rodziny Erlebachów, która dobudowała werandę. Dziewięć lat później, w 1897 roku, niedaleko powstało schronisko „Nad Śnieżnymi Kotłami”. Między obydwoma budynkami wybudowano drogę, łącząc obiekt położony na północnym stoku ze schroniskiem stojącym na wysokości 1490 m.

W 1901 roku Alte Schlesische Baude przejął Franz Maiwald, nadając jej rangę gospody określanej jako Gasthaus. W 1909 roku uruchomiono telefon, a w 1912 roku zaczęła działać nowa sieć wodociągowa. Były to kolejne zmiany w wyposażeniu budynku, który wyrósł z dawnej budy pasterskiej. W grudniu 1915 roku pożar strawił schronisko, a z wyposażenia uratowano jedynie kilka sprzętów domowych oraz zwierzęta.

Na fundamentach spalonego obiektu stanęła skromna, prowizoryczna buda. Odbudowa przypadła na okres I wojny światowej, co wpłynęło na zakres wykonanych prac. W 1925 roku oświetlenie gazowe zastąpiono elektrycznym, zasilanym przez turbinę umieszczoną obok schroniska. W 1938 roku wybudowano kolejny obiekt noclegowy, rozbudowując zaplecze dla turystów.

Po II wojnie światowej schronisko przejęło PTTK. W 1966 roku miało ono 70 miejsc noclegowych. Osobny obiekt „Nad Śnieżnymi Kotłami” został zamknięty dla turystów w maju 1961 roku i od tego czasu pełni funkcję stacji przekaźnikowej RTV. Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem” pozostało czynnym obiektem noclegowym na wysokości 1168 m n.p.m.

Jak dojść

Bezpośrednie dojście ze Szklarskiej Poręby wyznacza żółty szlak. Prowadzi on do schroniska bez konieczności wcześniejszego wejścia na główny grzbiet, a następnie biegnie dalej w stronę drogi nad Śnieżnymi Kotłami. Wybierając ten wariant, należy trzymać się żółtych znaków prowadzących ze Szklarskiej Poręby na północny stok. Trasa dociera wprost do budynku stojącego na wysokości 1168 m n.p.m.

Zielony szlak łączy schronisko z dnem Śnieżnych Kotłów oraz z Mokrą Drogą prowadzącą na Szrenicę. Pozwala więc włączyć obiekt do przejścia pomiędzy rejonem kotłów, północnym stokiem i zachodnią częścią karkonoskiego grzbietu. Niebieskie znaki prowadzą w stronę wodospadu Szklarki oraz Czeskiej Ścieżki. Przy planowaniu podejścia od tej strony trzeba uwzględnić, że schronisko znajduje się ponad 300 m poniżej budynku stacji przekaźnikowej nad Śnieżnymi Kotłami.

Czarny szlak daje możliwość dojścia od strony Jagniątkowa albo Michałowic. Czerwone znaki łączą schronisko z Rozdrożem pod Wielkim Szyszakiem, skąd można kierować się ku głównemu grzbietowi. Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej nie przechodzi przy schronisku, dlatego osoby idące grzbietem muszą wybrać zejście jednym ze szlaków łącznikowych. Sieć tras obejmuje żółte, zielone, niebieskie, czarne i czerwone znaki, lecz ich przebieg nie zmienia położenia budynku poniżej grzbietu.

Przy planowaniu przejścia przez Śnieżne Kotły trzeba rozdzielić dwa punkty. Widok na kotły otwiera się z rejonu grzbietu, przy dawnym schronisku „Nad Śnieżnymi Kotłami”, które od maja 1961 roku działa jako stacja przekaźnikowa. Schronisko „Pod Łabskim Szczytem” znajduje się niżej, na północnym stoku i w okolicy Łabskiego Kotła. Dojście do niego należy zatem traktować jako zejście z trasy grzbietowej albo osobne podejście jednym ze szlaków dolinnych.

Co oferuje i dla kogo

Schronisko dysponuje 39 miejscami noclegowymi w pokojach od jedno- do sześcioosobowych. W obiekcie nie ma sal przeznaczonych dla grup, dlatego liczebność zespołu trzeba dopasować do układu mniejszych pokoi. Położenie przy kilku znakowanych trasach umożliwia zaplanowanie noclegu podczas przejścia między Szklarską Porębą, Jagniątkowem, Michałowicami, Szrenicą i rejonem Śnieżnych Kotłów. Budynek może być również punktem postoju przed podejściem w stronę Łabskiego Szczytu.

Rodziny mogą wybrać bezpośredni żółty szlak ze Szklarskiej Poręby, bez wcześniejszego wychodzenia na Drogę Przyjaźni Polsko-Czeskiej. Biegacze górscy mogą łączyć pięć kolorów szlaków, prowadzących ku grzbietowi, wodospadowi Szklarki, Czeskiej Ścieżce oraz miejscowościom po północnej stronie Karkonoszy. Zimą ten sam układ dróg pozwala narciarzom planować trasę ze schroniskiem jako punktem pośrednim. Każdy z tych wariantów wymaga uwzględnienia różnicy wysokości między obiektem a głównym grzbietem.

W 1966 roku schronisko miało 70 miejsc, podczas gdy obecnie oferuje ich 39. Noclegi rozmieszczono w pokojach liczących od jednego do sześciu miejsc, bez dużych sal grupowych. Obiekt zachował funkcję schroniska PTTK na wysokości 1168 m n.p.m., natomiast budynek na wysokości 1490 m od maja 1961 roku pozostaje stacją przekaźnikową.

Czytaj też: Schronisko na Szrenicy i Schronisko na Stogu Izerskim.

Schronisko PTTK pod Łabskim Szczytem. Fot. Jacek Halicki, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0