Schronisko PTTK na Hali Krupowej — Pasmo Polic

Są schroniska, o których mówi się wszędzie, i takie, o których nie mówi się prawie wcale — a właśnie te drugie mają często więcej do zaoferowania tym, którzy szukają autentycznej ciszy górskiej. Hala Krupowa leży w Paśmie Polic, w zachodniej części Beskidu Żywieckiego, daleko od tatrzańskich kolejek i babiogórskich tłumów. Schronisko stanęło tutaj w latach trzydziestych XX wieku i przez dziesięciolecia pełniło rolę bazy wypadowej dla turystów eksplorujących Beskidy bez pośpiechu. Dziś jest jednym z nielicznych w tej części gór, gdzie w środku tygodnia można usiąść przy oknie z herbatą i przez godzinę nie zobaczyć żadnego innego turysty.

Lokalizacja i historia

Schronisko leży na wysokości 1152 m n.p.m. według Wikipedii., w grani Pasma Polic, po wschodniej stronie głównego wzniesienia — Policy (1369 m n.p.m.). Administracyjnie teren należy do gminy Bystra-Sidzina, a otaczające halę obszary to mozaika łąk pasterskich i regla górnego, gdzie buki i jodły stopniowo ustępują miejsca świerczynom. Widok z okolic schroniska obejmuje Małą Fatrę po południu, sylwetkę Babiej Góry na wschodzie i szerokie pasma chmur sunące z zachodu — kierunku, z którego najczęściej nadciągają burze.

Według Wikipedii (hasło Schronisko PTTK na Hali Krupowej) pierwsze schronisko powstało w 1935 roku (nie 1933). Po zniszczeniach wojennych odbudowane w 1955 roku. Drewniana, parterowa bryła z mansardowym dachem to typowy przykład stylu beskidzkiego z okresu dwudziestolecia międzywojennego, kiedy PTTK i PTT masowo budowały obiekty turystyczne w polskich górach, starając się rozszerzyć dostępność górskiej turystyki poza wąskie kręgi entuzjastów. Hala Krupowa nie była schroniskiem dla alpinistów — od początku miała służyć zwykłym turystom, rodzinom z dziećmi, grupom szkolnym przemierzającym beskidzkie grzbioty.

Przez lata schronisko przechodziło typowe dla tego rodzaju obiektów koleje: naprawy, dobudówki, remonty po zimach, zmiany zarządców. Wojnę przetrwało bez większych zniszczeń — w odróżnieniu od wielu tatrzańskich obiektów, które spłonęły lub zostały zdewastowane. Po 1945 roku przejęte przez PTTK, wpisało się w krajobraz beskidzkiej turystyki jako punkt na mapie, który znali wszyscy stali bywalcy Pasma Polic. Wewnątrz kilkanaście miejsc noclegowych, prosta kuchnia, zaplecze minimalistyczne — i taka minimalistyczność jest tu zaletą, nie wadą.

Okolica nie jest szczególnie uczęszczana — i to jeden z powodów, dla których schronisko zachowało swój charakter. Pasmo Polic nie ma własnej stacji narciarskiej porównywalnej z Białką czy Szczyrkiiem, nie ma wyciągów kolejkowych ani parków trampolin przy parkingach. Przychodzi tu ten, kto chce chodzić pieszo.

Jak dojść

• Z Sidziny niebieskim szlakiem przez las i łąki regla górnego — ok. 2–2,5 h; trasa umiarkowanie stroma, dobrze oznakowana, bez odcinków skalnych
• Ze Skawicy czerwonym szlakiem wzdłuż grzbietu Pasma Polic — ok. 2,5 h; trasa grzbietowa, z widokami na obie strony pasma, wymagająca dobrej orientacji przy mgle
• Z Babiogórskiego Parku Narodowego, od strony Zawoi, przez Halę Śmietanową — ok. 3–3,5 h; dłuższa opcja, ale łącząca dwa obszary chronione i dająca szerszy obraz terenu
• Z Pasma Babiogórskiego przez Policeę — ok. 1 h od szczytu w dół do hali; możliwa tylko po wcześniejszym dotarciu na grzbiet jedną z powyższych tras

Dojazd samochodem prowadzi przez Sidzinę lub Skawicę — obie miejscowości mają nieofficjalne parkingi przy wylotach szlaków. Komunikacja autobusowa łączy te miejsca z Makowem Podhalańskim i Suchą Beskidzką, co umożliwia dojazd bez samochodu. Szlak ze Skawicy jest logicznym wyborem dla turystów przyjeżdżających pociągiem na trasie Kraków–Zakopane z przesiadką w Suchej.

Czego się spodziewać

Schronisko na Hali Krupowej to obiekt bez ambicji gastronomicznych. Menu jest skromne — zupa, pierogi, grzane napoje, ewentualnie dania z grilla w sezonie letnim gdy warunki sprzyjają. Noclegi w kilkunastu miejscach noclegowych przyjmują grupy i indywidualnych turystów, przy czym w sezonie rezerwacja z wyprzedzeniem jest rozsądna, bo choć ruch jest niewielki, obiekt jest mały.

Atmosfera jest tu zdecydowanie „nie-tatrzańska” — brakuje tłoku, kolejek przy kasie i japońskich turystów z selfie-stickami. Schronisko przyciąga bardziej doświadczonych turystów, rodziny z dziećmi znające Beskidy i seniorów, dla których Hala Krupowa jest punktem powrotu po wielu latach przerwy. Gospodarz zna z reguły stałych bywalców z imienia, co w dużych schroniskach jest już tylko wspomnieniem.

Warunki zimowe w Paśmie Polic bywają surowe — silne wiatry zachodnie, intensywne opady śniegu i mgły ograniczające widoczność to standard od listopada do marca. Schronisko działa całorocznie, ale poza sezonem letnim i feryjnym dostępność najlepiej potwierdzić telefonicznie.

Co warto zobaczyć w okolicy

• Polica (1369 m n.p.m.) — najwyższy punkt Pasma Polic, ok. 1 h marszu od schroniska grzbietem; rozległy widok obejmujący Tatry, Babią Górę, Gorce i przy dobrej pogodzie Małą Fatrę
• Babia Góra (Diablak 1725 m n.p.m.) — ok. 5–6 h grzbietem przez Policeę do Babiogórskiego Parku Narodowego; jeden z najdłuższych beschidowych traversów, dostępny dla kondycyjnych turystów
• Hala Śmietanowa — rozległa polana pasterska po wschodniej stronie grzbietu; dawna wiosenna hala owiec, dziś punkt wypoczynkowy na szlaku z Zawoi; charakterystyczne krowy rasy czerwonej wypasane tu latem
• Zawoja — rozległa wieś u podnóża Babiej Góry, centrum Babiogórskiego Parku Narodowego, z muzeum i centrum informacji przyrodniczej; baza noclegowa dla odwiedzających cały obszar
• Jezioro Świnna Poręba — ok. 45 min samochodem; największy zbiornik zaporowy w Małopolsce na rzece Skawie; możliwości żeglarskie i kajakowe w sezonie letnim
• Sucha Beskidzka — najbliższe większe miasto w dolinie, z zamkiem Suskim z renesansową arkadą — jeden z niewielu tak dobrze zachowanych zamków renesansowych na Podhalu