Schronisko na Hali Krupowej – imienia Kazimierza Sosnowskiego

Schronisko PTTK im. Kazimierza Sosnowskiego na Hali Krupowej stoi na wysokości 1152 m n.p.m. w Paśmie Policy. Jego zwyczajowa nazwa nie odpowiada dokładnemu położeniu: budynek znajduje się na polanie Sidzińskie Pasionki, na południowy zachód od Kucałowej Przełęczy. Pierwsze schronisko otwarto w tym rejonie w 1935 roku, lecz dziewięć lat później zostało spalone. Obecny obiekt działa od 1955 roku i należy do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Przecinające się w pobliżu szlaki prowadzą między innymi z Sidziny, Skawicy i Juszczyna oraz w stronę Policy. Schronisko dysponuje 38 miejscami noclegowymi, jadalnią i bufetem, a od 1991 roku jego gospodarzem jest Eugeniusz Ogrodowicz.

Położenie i kto je prowadzi

Obiekt znajduje się w Paśmie Policy, na polanie Sidzińskie Pasionki, choć w nazwie zachował określenie „na Hali Krupowej”. Nie stoi na grani ani na samej Hali Krupowej. Od Kucałowej Przełęczy dzieli go odcinek prowadzący w kierunku południowo-zachodnim. Wysokość schroniska wynosi 1152 m n.p.m., a jego operatorem jest Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze.

Od 1991 roku gospodarzem schroniska jest Eugeniusz Ogrodowicz. W pobliżu obiektu zbiegają się trasy dochodzące z Sidziny, Skawicy i Juszczyna, a czerwony Główny Szlak Beskidzki łączy go z Policą oraz Bystrą Podhalańską. Takie położenie pozwala potraktować budynek jako cel krótszego podejścia, miejsce noclegu podczas dłuższej wędrówki albo bazę przed wyjściem na Policę.

Pasmo Policy leży po północno-wschodniej stronie przełęczy Krowiarki, oddzielającej je od masywu Babiej Góry. Babia Góra znajduje się na zachód i południowy zachód od Policy, dlatego schronisko nie jest obiektem stojącym w jej masywie. Przy planowaniu trasy rozróżnienie to ma znaczenie praktyczne: dojścia do schroniska prowadzą przez Pasmo Policy, a dalsze przejście w stronę Babiej Góry wymaga uwzględnienia położenia przełęczy Krowiarki.

Historia w datach

Pierwszy budynek powstał z inicjatywy gminy Sidzina oraz oddziałów Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Jordanowie i Łodzi. Pracami budowlanymi kierował profesor Kazimierz Sosnowski. Schronisko pod nazwą „Pod Policą” otwarto 16 grudnia 1935 roku. Był to obiekt PTT, ponieważ Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze powstało dopiero w 1950 roku.

Pierwsze schronisko działało niespełna dziewięć lat. 14 października 1944 roku zostało spalone przez hitlerowców. Budynek nie przetrwał wojny, a obecne schronisko jest obiektem odbudowanym po jej zakończeniu. Prace prowadził Oddział Krakowski PTTK, który przejął zadanie urządzenia placówki w tym samym rejonie Pasma Policy.

Uroczyste otwarcie odbudowanego schroniska odbyło się 9 października 1955 roku. Od tego roku obiekt nosi imię Kazimierza Sosnowskiego, kierującego budową pierwszego schroniska. Pierwszym gospodarzem po odbudowie był Stanisław Golec, który prowadził schronisko od 1955 roku. Od 1991 roku schroniskiem gospodaruje Eugeniusz Ogrodowicz.

Warunki techniczne budynku zmieniały się stopniowo. W 1967 roku doprowadzono prąd z agregatu, natomiast podłączenie do linii wysokiego napięcia nastąpiło 25 października 2001 roku. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku schronisko zostało gruntownie wyremontowane i przebudowane. Kolejność tych prac pokazuje dwa etapy modernizacji: przebudowę samego obiektu oraz późniejsze zapewnienie stałego przyłącza energetycznego.

Z historią budynku wiążą się także dwie tablice pamiątkowe. Metalowa tablica z 1990 roku upamiętnia oddział Armii Krajowej „Huta-Podgórze”, który w latach 1943-1945 stacjonował w rejonie Policy i Babiej Góry. Druga tablica, wykonana z drewna, przypomina pobyt kardynała Karola Wojtyły. 9 września 1978 roku odbył on tutaj ostatnią wycieczkę górską przed wyjazdem na konklawe.

Drewnianą tablicę poświęconą Janowi Pawłowi II ufundował w 2004 roku Oddział Związku Podhalan w Sidzinie. Umieszczono ją na budynku schroniska, w miejscu związanym z trasą wędrówki Karola Wojtyły. Obie tablice odnoszą się do wydarzeń rozgrywających się w szerszym rejonie Policy: działalności oddziału AK podczas wojny oraz górskiej wycieczki z 1978 roku.

Jak dojść

Najkrótsze dojście zaczyna się w Sidzinie. Czarny szlak prowadzi stamtąd do schroniska w 1:15 godz. Z tej samej miejscowości można wybrać szlak zielony, którego przejście zajmuje 2:25 godz. Różnica między tymi trasami wynosi 1:10 godz., dlatego przy wyborze wariantu trzeba uwzględnić planowaną długość podejścia, porę rozpoczęcia marszu i dalszy kierunek wędrówki.

Ze Skawicy prowadzi do schroniska szlak niebieski. Podany czas dojścia wynosi 2:25 godz., czyli tyle samo co na zielonym wariancie z Sidziny. Kolejne dojście wyznacza szlak żółty z Juszczyna, jednak bez określonego czasu przejścia. Przy planowaniu tej trasy punktem odniesienia pozostaje jej kierunek oraz połączenie z siecią szlaków przy schronisku.

Schronisko leży także przy czerwonym Głównym Szlaku Beskidzkim na odcinku Polica – schronisko – Bystra Podhalańska. Z Policy zejście czerwonym szlakiem do budynku zajmuje 0:25 godz., a przejście w przeciwnym kierunku 0:35 godz. Różnica dziesięciu minut wynika z kierunku prowadzącego pod górę na Policę. Ten odcinek pozwala połączyć nocleg lub postój w schronisku z wejściem na szczyt bez rozpoczynania całej trasy w dolinie.

Sieć dojść daje kilka sposobów ułożenia wędrówki. Osoba wybierająca krótsze podejście może rozpocząć marsz w Sidzinie i wejść czarnym szlakiem, natomiast dłuższe dojścia prowadzą zielonym z Sidziny oraz niebieskim ze Skawicy. Żółty szlak z Juszczyna tworzy kolejny kierunek dostępu, a czerwony Główny Szlak Beskidzki służy przede wszystkim przejściom grzbietowym przez Policę w stronę Bystrej Podhalańskiej.

Przy planowaniu trasy z myślą o Babiej Górze trzeba zachować właściwą kolejność punktów terenowych. Pasmo Policy znajduje się po północno-wschodniej stronie przełęczy Krowiarki, a masyw Babiej Góry po jej drugiej stronie. Schronisko na Sidzińskich Pasionkach może więc stanowić punkt na dłuższej trasie prowadzącej przez Pasmo Policy, lecz nie leży bezpośrednio na masywie Babiej Góry.

Co oferuje i dla kogo

Schronisko ma 38 miejsc noclegowych rozmieszczonych w pokojach dwu-, cztero-, dziesięcio- i szesnastoosobowych. Taki układ pozwala korzystać z obiektu zarówno mniejszym grupom, jak i zespołom zajmującym większe pomieszczenia. W budynku działa jadalnia przeznaczona dla 30 osób oraz bufet. Przy schronisku funkcjonuje również stacja Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.

Według informacji obowiązujących w 2025 roku ceny noclegu wynosiły od 50 do 110 zł za osobę, a opłata za pościel 25 zł. Płatność była przyjmowana wyłącznie gotówką, a schronisko nie przyjmowało psów. Przed wyjściem trzeba więc przygotować odpowiednią kwotę i uwzględnić zasady dotyczące zwierząt. Kontakt telefoniczny ze schroniskiem jest możliwy pod numerami 18 447 50 05 oraz 607 033 997, a adres obiektu to 34-236 Sidzina.

Rodziny mogą wybrać czarny szlak z Sidziny, dla którego podany czas przejścia wynosi 1:15 godz., a nocleg zaplanować w pokoju dwu- lub czteroosobowym. Większe grupy mają do dyspozycji pokoje dziesięcio- i szesnastoosobowe. Dobór trasy powinien odpowiadać możliwościom uczestników, ponieważ pozostałe opisane dojścia z Sidziny i Skawicy trwają po 2:25 godz.

Dla biegaczy górskich schronisko może być punktem łączącym kilka kierunków: Sidzinę, Skawicę, Juszczyn, Policę i Bystrą Podhalańską. Krótki odcinek z Policy, pokonywany w dół w 0:25 godz. i pod górę w 0:35 godz., pozwala włączyć obiekt do trasy prowadzonej czerwonym Głównym Szlakiem Beskidzkim. Układ szlaków umożliwia też rozdzielenie miejsca rozpoczęcia i zakończenia przejścia.

Zimą schronisko może służyć narciarzom jako punkt postoju albo cel trasy prowadzącej przez Pasmo Policy. Wybór dojścia wymaga wtedy odniesienia letnich czasów szlakowych do bieżących warunków i długości dnia. Położenie na wysokości 1152 m n.p.m., 38 miejsc noclegowych oraz dojścia z kilku miejscowości pozwalają korzystać z obiektu podczas krótszych wyjść i przejść z noclegiem.

Schronisko działa w budynku otwartym 9 października 1955 roku, odbudowanym po spaleniu pierwszego obiektu w 1944 roku. Jego położenie na Sidzińskich Pasionkach zachowuje związek z historyczną nazwą Hali Krupowej, ale w terenie głównymi punktami orientacyjnymi pozostają Kucałowa Przełęcz i Polica. Przed przyjazdem trzeba sprawdzić możliwość noclegu telefonicznie, przygotować gotówkę i wybrać jedno z dojść prowadzących z Sidziny, Skawicy, Juszczyna albo grzbietem czerwonego Głównego Szlaku Beskidzkiego.

Czytaj też: Schronisko na Markowych Szczawinach i Schronisko na Hali Lipowskiej.

Schronisko PTTK na Hali Krupowej. Fot. Zunae, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0