Schronisko Andrzejówka – węzeł szlaków w Górach Suchych

Schronisko PTTK „Andrzejówka” stoi w Górach Suchych, w południowo-zachodniej Polsce, na wysokości 780 m n.p.m. Obiekt prowadzi Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, a jego oficjalna strona internetowa działa pod adresem andrzejowka.eu. Budynek położony jest sto metrów poniżej Przełęczy Trzech Dolin, która stanowi węzeł pięciu szlaków pieszych i jest punktem wypadowym na najwyższy szczyt Gór Suchych – Waligórę (936 m n.p.m.). Schronisko dysponuje stu miejscami noclegowymi.

Położenie i kto je prowadzi

Schronisko PTTK „Andrzejówka” znajduje się w Górach Suchych, które są częścią Gór Kamiennych w Sudetach Środkowych. Budynek stoi na wysokości 780 m n.p.m., sto metrów niżej na północny zachód od Przełęczy Trzech Dolin (810 m n.p.m.). Na samej przełęczy nie ma zabudowy – znajduje się tam jedynie węzeł szlaków turystycznych. Operatorem obiektu jest Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Schronisko pełni funkcję bazy wypadowej na najwyższy szczyt Gór Suchych – Waligórę (936 m n.p.m.), a także na okoliczne wzniesienia, takie jak Kostrzyna czy Róg. Przez przełęcz przebiegają szlaki piesze łączące Wałbrzych, Sokołowsko, Mieroszów, Głuszycę i Rybnicę, co sprawia, że obiekt jest dostępny z kilku stron.

Historia w datach

Kamień węgielny pod budowę schroniska położono w 1933 roku. W tym samym roku obiekt otworzyło wałbrzyskie towarzystwo turystyczne WGV, nadając mu nazwę Andreasbaude – od imienia aptekarza Andreasa Bocka, który był inicjatorem przedsięwzięcia. Na starcie schronisko oferowało 220 miejsc gastronomicznych w trzech salach jadalnych oraz 25 miejsc noclegowych. W 1936 roku przez dwa tygodnie mieszkała w nim królowa holenderska Wilhelmina z córką księżną Julianą.

W maju 1945 roku rodzina Rübartsch, która prowadziła obiekt, opuściła go. Budynek przejęło Dolnośląskie Zjednoczenie Przemysłu Węglowego, które urządziło w nim dom kolonijny. W 1948 roku zarząd nad obiektem przekazano wałbrzyskiemu oddziałowi Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, a pięć lat później, w 1953 roku, nastąpiło oficjalne otwarcie schroniska PTTK. W 1955 roku zaadaptowano sąsiedni budynek na część noclegową, co zwiększyło liczbę miejsc do stu. Adres schroniska to Rybnica Leśna 27, 58-350 Mieroszów. Dojazd komunikacją publiczną umożliwia autobus nr 12 z Wałbrzycha, przy czym podstawowe kursy kończą się na przystanku Glinik Stary – wydłużone kursy do schroniska wymagają sprawdzenia rozkładu.

Jak dojść

Schronisko stoi sto metrów poniżej Przełęczy Trzech Dolin, na której zbiegają się szlaki piesze. Główny Szlak Sudecki im. Mieczysława Orłowicza (kolor czerwony) łączy Jedlinę-Zdrój z Sokołowskiem. Szlak żółty prowadzi z Głuszycy do Sokołowska, a niebieski – z Mieroszowa do Rybnicy. Szlak zielony wiedzie z Wałbrzycha do Unisławia Śląskiego. Wszystkie te trasy przechodzą przez Przełęcz Trzech Dolin, skąd do schroniska jest kilka minut marszu w dół. Dojście z Wałbrzycha autobusem nr 12 do Glinika Starego, a następnie pieszo szlakiem zielonym (ok. 3 km), zajmuje około godziny. Z Sokołowska można dotrzeć czerwonym szlakiem w około 45 minut. Z Mieroszowa niebieskim szlakiem – około 1,5 godziny. Z Głuszycy żółtym szlakiem – około 2 godzin. Z Jedliny-Zdroju czerwonym szlakiem – około 2 godzin.

Co oferuje i dla kogo

Schronisko dysponuje stu miejscami noclegowymi w pokojach wieloosobowych oraz kilku pokojach dwu- i trzyosobowych. Wyżywienie opiera się na kuchni domowej, w menu znajdują się dania obiadowe, zupy, naleśniki i napoje. Obiekt jest dostosowany do potrzeb rodzin z dziećmi – część pokoi znajduje się na parterze, a wokół budynku są ławki i plac zabaw. Zimą schronisko stanowi bazę dla narciarzy biegowych: z Przełęczy Trzech Dolin rozchodzą się trasy biegowe w kierunku Sokołowska, Rybnicy i Głuszycy. Latem okolica jest popularna wśród pieszych i rowerzystów górskich. Dla turystów zmotoryzowanych dostępny jest parking przed schroniskiem.

Przełęcz Trzech Dolin, położona nad schroniskiem, łączy zlewnie trzech potoków: Rybnej, Sokołowca i Złotej Wody. To stąd rozchodzą się szlaki w różne strony Gór Kamiennych. Sokołowsko, które leży na czerwonym i żółtym szlaku, nie ma obecnie statusu uzdrowiska – gmina Mieroszów planuje jego odzyskanie. Najsłynniejszym obiektem w Sokołowsku jest sanatorium dra Hermanna Brehmera z 1855 roku, pierwsze na świecie specjalistyczne sanatorium przeciwgruźlicze, spalone w 2005 roku i odbudowywane przez Fundację In Situ. Historia Andrzejówki – od gospody towarzystwa turystycznego z Wałbrzycha, przez dom kolonijny, po schronisko PTTK – obejmuje dziś ponad dziewięć dekad.

Czytaj też: Schronisko na Szrenicy i Schronisko pod Łabskim Szczytem.

Schronisko PTTK Andrzejówka zimą. Fot. Pudelek (Marcin Szala), Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0